CV

2019 Amersfoort Art Gallerie, Amersfoort

2019Galerie de Ruimte, Geldrop, September,Oktober

2019 Galerie van Slagmaat, Woerden

2019 Slot Zeist, culturele vleugel. Zinzendorferlaan 1, Zeist

2018 opening 28 januari, Galerie Mi, Bilthoven www.galeriemi.nl

2018-2017  Centrum De Roos, solo tentoonstelling , Pc Hooftstraat 183, Amsterdam

2017 Galerie Andersmooi in Woudsend, Friesland op 21 mei, Hollands landschap

2017 Groepsexpositie Amersfoortse kunstenaars in Zeist Galerie Kortom

Mijn thema; Zwijgzaamheid

Het geëxposeerde werk bestaat uit een serie geschilderde portretten die het thema zwijgzaamheid uitdrukken. Deze serie gezichten zijn gebaseerd op oude foto’s. Tegenwoordig heeft bijna elk gezin foto’s van grootouders en overgrootouders. Dat feit is nieuw in de geschiedenis. Mijn oma had geen foto’s van haar grootouders omdat er toen pas kort fotografie bestond. Wij zijn de eerste generaties die dat wel hebben. De portretfotografie uit die tijd, begin 1900, werkte zo dat een persoon lange tijd stil moest zitten door de lange sluitertijden. Dat heeft tot gevolg dat de persoon een in zichzelf gekeerde ernstige blik heeft. Een glimlach lange tijd vasthouden lukt niet. Ik ben geïntrigeerd geraakt door deze portretten, wie waren deze mensen, hoe voelden ze zich? De portretten roepen vragen op. Zo zal iedereen naar aanleiding van een oude foto vragen kunnen stellen. Ik schilder voor deze tentoonstelling portretten van mensen die uit een andere tijd lijken te komen. De gezichten zijn gesloten, zwijgend, de kleding is hoog gesloten en de enige emotie die je kunt zien zit in de ogen. Hiermee wil ik de zwijgzaamheid uitdrukken. Het opgesloten zitten in zichzelf.

Hoewel het beeld figuratief is hangt er iets in de lucht wat je niet kunt benoemen. Een schaduw bedekt iets. Of een leegte doet iets vermoeden, beladen, maar je kunt ‘het’ niet zien.

2017 Solo expositie Galerie van Slagmaat, Mystiek landschap

2016 Letterkundig museum schaft portretschilderij aan wat ik maakte van Louis Couperus

2016  expositie ‘Verwonderland’ Grachtengalerie Utrecht

2016 Expositie Galerie Kortom, Zeist

2015 4 oktober- 1 november  idplusart vzw, Sint-Jansstraat 27, 9220 Hamme, België. open zaterdag en zondag 14.00-18.00 uur en op afspraak. 0476 283194 Wanderlust, Geen uitzicht zo ver of zo dichtbij als inspiratiebron voor een picturale wandeling. 5

2015 Galerie ‘Kortom’ Zeist van 1 mei tot medio juli.  Zwart-wit thema. Werk in stock.

2014 Galerie Kortom, Zeist, expositie met Bert van Herwaarde , een jaar kunst naar aanleiding van bosvijver Pavia.

2014 Galerie de Ploegh, reizende groepstentoonstelling, Soest, Hamme, België.

2014 Grachtengalerie, Utrecht, groepsexpositie ‘Between black and white’

2013  Grachtengalerie, Utrecht. Groepsexpositie “Natuur’

2012 Viltfabriek, duo tentoonstelling, ‘Verwonderland’ met Madeleine van de Vis

2012 De Groninger Kroon, Finsterwolde, groepsexpositie

2012 Cultuurhuis ‘De Kamers’ Vathorst, Amersfoort, solo

2012 Art Fusion, Amsterdam

2012 Neon 12 groepsexpositie met Suus Kooijman, Juan Xue, Ger de Joode en Caroline van der Linden, Amersfoort

2011 Mannenzaal Museum Flehite, Amersfoort, Jubileum Amicitia, groepstentoonstelling

2011 CBK, Amsterdam, 26 beste kunstenaars 2011 van cbk-fnv kunstenbond

2011 Art Fusion, Amsterdam

2011 Stadsgalerij, Amersfoort, ‘De bolsjewieken komen’ groepsexpositie

2011 Xpozz, Utrecht,groepsexpositie

2011 Lokaal4,Amersfoort, ’100 kleine kalmijnen’ solo

2010 Galerie Lauswolt, Olterterp, groepsexpositie

2009 Uitgave Gallery Cards Amersfoort bij Bekking en Blitz

2008 Art-Galery Maurice vrolijk, Dordrecht, solo

2007 Artfusion, Amsterdam, solo

2006 Het Evertshuis, Bodegraven, samen met beelden van Anke Birnie

2006 Art-Galery Maurice Vrolijk, Dordrecht, solo

2005 Opname live optreden van de Buzz bros band in de fabriek, Utrecht voor de dvd The same New Story. Francisca maakte 5 schilderijen naar aanleiding van de optredens van de band. Deze schilderijen werden als decor gebruikt tijdens de dvd-opname. Op de dvd is een filmpje gemaakt SYNTHESE genaamd waar de muziek en de kunst versmelten.

2005 Presentatie dvd in Onassis, Amsterdam

2005 Art-gallery Maurice Vrolijk, Dordrecht , solo

2004 Jean Morret haus ,Berlijn, solo

2004 Zonnehof, Amersfoort, salon Amersfoortse kunstenaars

2003 Galerie Donkersloot, Beek en Donk, groepstentoonstelling

2003 Stadsgalerij de observant, Amersfoort, samen met Gerda Kalman, schilderijen naar aanleiding van teksten van Marcel Proust.

2003 Lieve Vrouwen Theater, Amersfoort, solo

2001 Theo Swagemakers museum, Haarlem, solo

2002 Het Kunsthuis, van Stijn en van Stijn, Arnhem, solo

2001 Galerie Contempo, Eindhoven, groepsexpositie

2000 Uitgave boekje ‘schilderijen naar de boeken van Louis Couperus’ door LTO-Nederland

2000 LTO-Nederland, Den Haag, solo. Schilderijen naar de boeken van Louis Couperus

2000 Louis Couperus Museum, Den Haag, ‘Couperus inspireert…beeldend kunstenaars’, onder de deelnemers; Jan Toorop, Jan Wolkers en Carel de Neree tot Babberich

1998 Galerie In de Kerkstraat, Arnhem, solo

1998 Lokaal 4, Amersfoort, solo

1998 Galerie Molenstraat, Den Haag, ‘Koningin en Kunst’, 60 schilderijen voor de Koningin, groepstentoonstelling met o.a. Ans Markus, Herman Brood, Ruud Lanfermeijer, ter gelegenheid van de 60e verjaardag van koningin Beatrix

1997 Beurs van Berlage, Amsterdam\ ‘Koe en Kunst’, reizende groepstentoonstelling met o.a. Astrid Engels, Herman Brood en anderen.

1995 Gemeentehuis Loosdrecht, solo

Opleiding;

1986 – 1991 Hogeschool voor de Kunsten Utrecht

1992 – 1996 Vervolgstudie Hans Pruyn, Ruud Lanfermeijer

1991 Stage bij Toonder Studio’s’

Interview met Theo Hearkens,

‘Niet de kennis, maar de magie van de natuur’

Al ruim twaalf jaar schildert Francisca Kalmijn de vijver van het landgoed Pavia in Zeist. Bij zonneschijn en regen, overdag of ’s nachts, de vijver is altijd interessant. Zeker twintig werken per jaar wijdt ze aan de waterpartij en de natuur eromheen. De herhaling geeft verdieping en dat doet recht aan de magie en verwondering die ze daar ervaart. Haar werk is nu te zien bij Galerie Van Slagmaat in Woerden.
— met foto’s
(Door Theo Haerkens)
AMERSFOORT – ,,Eigenlijk gaat het allemaal over de verwondering over de natuur’’, concludeert kunstenares Francisca Kalmijn over haar werk. Kalmijn schildert al zo’n dertig jaar en zeker twaalf jaar al bezoekt ze de vijver op het landgoed Pavia in Zeist om inspiratie op te doen. Talloze malen schilderde ze de vijver, het water, de bomen en de struiken eromheen. De ene keer maakt ze een overzicht, de andere keer werkt ze een detail uit dat haar frappeert. ,,Het is magisch wat het zonlicht doet als het op het water schijnt. Het is steeds weer anders, toverachtig.’’
Kalmijn weet niet beter of ze was met de natuur bezig. In haar vroegste herinneringen wandelt ze met haar met opa en ervoer ook toen al de verwondering die ze nog steeds voelt. ,,Aan de slootkant zie je van alles: bloemen, blaadjes, beestjes. Zodra je op het water kijkt, zie je niets meer: het is een donker vlak. Dat komt pas tot leven als de zon erop schijnt. Dingen op het water worden verlicht door de kegels zonlicht die tussen de boombladeren door het water raken.’’
,,Als je alles probeert te schilderen verzand je in chaos’’, verklaart ze haar manier van werken. ,,Wat je ziet overbrengen op het doek, daar gaat het om.’’ Overzichten schildert ze romantisch-realistisch, maar zodra ze één onderdeel schildert, wordt het werk abstracter. De schittering op het water, die verandert onder invloed van zonnestralen en het spel van de wind met de blaadjes aan de bomen, zorgen voor steeds wisselende reflecties. ,,Die dynamiek vastleggen is niet te doen. Dat is ook wat Monet in Frankrijk probeerde toen hij schilderijen maakte van de vijver in zijn tuin in Giverny. Het is niet te doen, daarom moet ik het wel blijven proberen’’, lacht Kalmijn vrolijk.
Eerbied
Enthousiast vertelt ze over een vrouw die een schilderij van haar kocht en vervolgens zelf naar de vijver op het landgoed ging om die met eigen ogen te zien. ,,Ze had de doorkijkjes gezien, zoals ik ze schilder met mijn lichtvlekjes. Ze vertelde dat ze sindsdien altijd op mijn manier naar de natuur kijkt. Een groot compliment!’’ Het omgekeerde is ook wel eens gebeurd. Iemand was enthousiast over haar werk en kwam gedesillusioneerd terug van een bezoek aan Pavia en de boemerangvormige vijver. ,,Ook dat kan ik me voorstellen. Het overkomt mij ook wel dat ik denk: Vandaag was het er niet zo mooi’’, grinnikt ze.
Kalmijn groeide op in Zeist en komt er nog steeds als ze haar ouders bezoekt. ,,Elke keer als ik langs Pavia kom, moet ik er even gaan kijken. Ik ga er niet altijd schetsen. Ik wandel er en kijk en maak ook wel foto’s of een tekening met pastelkrijt om thuis uit te werken met acrylverf.’’ Het weer doet er niet toe. ,,Zomerhitte of kou in de winter, een grijze of regenachtige dag, overdag of ’s avonds laat, er is altijd wel iets te zien. Die verschillen maken het zo mooi, maar je moet er de tijd voor nemen. Dat iemand door een bos rent, begrijp ik echt niet!’’ Zo was het ook vroeger al, als ze met haar ouders, broer en zus in de bergen wandelde. ,,De anderen wilden naar de top. Ik kon net zo gemakkelijk bij de tent blijven en amuseerde me met wat daar te zien was.’’
De fascinatie voor de vijver op het landgoed deelt Kalmijn met bevriend fotograaf Bert-Jan van Herwaarde. ,,We maken in ons werk vaak dezelfde keuzes.’’ Dat hun belangstelling voor de vijver zich ontwikkelde tot eerbied en adoratie bleek toen een gemeenschappelijke vriend eens mee ging en er wat rondscharrelde. ,,We waren helemaal onthutst toen hij ineens het water in liep om de lelies te fotograferen. Heiligschennis was het, dat zouden wij nooit hebben gedaan!’’
Magie
Dat ze zo vaak teruggaat ziet de kunstenares als pure winst. ,,Je ziet het veranderen, daardoor ervaar je diepgang, je beleeft de natuur intenser. Het vluchtige van steeds een nieuwe plek, wil ik niet.’’ Hoewel Kalmijn tijdens haar studie reizen maakte naar Thailand, Indonesië en Maleisië en liefde opdeed voor de tropen noemt ze de vijver ‘ideaal’. ,,Ik verwerk wel de tropische kleuren in mijn werk. Als de zon op het water schijnt, zie je de hele regenboog!’’
Ook de inrichting van haar huis ademt de fascinatie voor de natuur: naast de bos tulpen op tafel, een tapijt met gestileerde palmbladen en op een sidetable een opengeslagen boek ‘Garden of Eden’ met tekeningen, etsen en gravures van bloemen en planten die grotendeels stammen uit biologieboeken. Nauwkeurig tekenen van planten en dieren helpt studenten en onderzoekers beter te kijken. ,,Ik kijk er elke dag wel even in.’’
Hoewel de aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht opgeleide schilderes nooit de ambitie had om biologie te studeren – ,,Het gaat mij niet om de kennis, maar om de magie van de natuur. Dat wil ik delen.’’ – zoekt ze wel even op hoe het ook alweer zat met de ijsvogel als ze er één heeft gezien. ,,Dat zo’n vogeltje veertig jaar niet is gezien en dan ineens weer opduikt, maakt mij wel nieuwsgierig en dan ga ik daar over lezen.’’
De tentoonstelling ‘De magie van water’ is nog tot 23 februari te zien in Galerie Van Slagmaat in Woerden. www.vanslagmaat.nl

—- kader
Buitenplaats Pavia
Pavia is een buitenplaats even ten zuiden van de dorpskern van Zeist. Het landgoed bestaat uit een in neoclassicistisch landhuis en een parkachtig bos met een vijver, gazons en boomgroepen. Het landhuis werd in 1863 gebouwd in opdracht van het echtpaar Pauw van Wieldrecht-Voombergh. De naam van het buiten, Pavia, is een afleiding van pavo, de Latijnse naam voor pauw.
De gemeente Zeist kocht de buitenplaats in 1913 en kort na de oorlog werd die in gebruik genomen als meisjesinternaat. Vanaf 1976 is het achtereenvolgens een opvanghuis voor vluchtelingen en het onderkomen van de regionale omroep. In 2005 is het pand gerestaureerd en sindsdien in gebruik voor de huisvesting van ouderen. Het koetshuis is in gebruik als cultureel centrum.